Ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV)

Συχνές ερωτήσεις των αντρών σχετικά με τον ιό HPV:

  1. Είμαι σεξουαλικά ενεργός και φοβάμαι ότι μπορεί να έχω κολλήσει τον ιό των κονδυλωμάτων. Τί συμπτώματα θα έχω;
    H λοίμωξη από HPV δεν προκαλεί κανένα απολύτως σύμπτωμα σε άνδρες ή γυναίκες παρά μόνο όταν εμφανίσουν δερματικές βλάβες (κονδυλώματα).

    wart

  2. Έβγαλα κονδυλώματα. Πρέπει να τα αντιμετωπίσω ή να τα αφήσω να υπάρχουν;
    Η καλοήθης βλάβη των κονδυλωμάτων πρέπει να αντιμετωπιστεί τόσο γιατί ενδέχεται να μεγαλώσουν, όσο και γιατί διευκολύνεται η μετάδοση του ιού όσο υπάρχουν βλάβες. Η αντιμετώπιση πρέπει να εγγυάται την εκρίζωση των προσβεβλημένων κυττάρων που δυνητικά μεταδίδουν τον ιό.
  3. Από πού κόλλησα τον ιό; Με κόλλησε η τωρινή, ή η προηγούμενη σύντροφος;

    Η απάντηση αυτή θα ικανοποιούσε την περιέργειά μας, αλλά όχι την υγεία μας. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν θα το μάθουμε ποτέ, αφού δεν υπάρχει τρόπος. Άλλωστε η μόλυνση μπορεί να έχει γίνει και χρόνια πριν, άρα ενέχονται όλοι οι σύντροφοι και του άνδρα και της γυναίκας.

    Δε μας ενδιαφέρει ο ιός αυτός καθ’ εαυτός, αλλά το τι κάνει ο ιός στον οργανισμό. Αν είναι τελείως ασυμπτωματικός, ας υπάρχει μαζί με πολλούς άλλους ιούς που μεταφέρει το σώμα μας. Άλλωστε μπορεί από μόνος του να εξαφανιστεί!

  4. Παρουσίασα κάτι στο πέος μου και ο ουρολόγος μου είπε ότι χρειάζεται βιοψία. Φοβάμαι ότι πρόκειται για κονδύλωμα. Ή μήπως είναι καρκίνος;
    Εάν η βλάβη είναι ξεκάθαρα κονδυλωματώδης στην κλινική εξέταση τότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, αλλά ούτε και βιοψία. Αν η διάγνωση δεν είναι ξεκάθαρη, τότε η βιοψία είναι απαραίτητη, για τον αποκλεισμό προκαρκινικής ή νεοπλασματικής βλάβης.
  5. Έχω εμφανή κονδυλώματα στο πέος μου. Ο κολλητός μου, που τα συζητάμε όλα, είχε στο παρελθόν αλλά πήγε στο γιατρό του και τα έκαψε. Ποιός είναι πιο επικίνδυνος να το μεταδώσει στην κοπέλα του;
    Δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση. Μετάδοση γίνεται και με εμφανή και με υποκλινική λοίμωξη από τον ιό. Ρόλο παίζει η άμυνα του οργανισμού (ανοσοποιητικό σύστημα) του καθενός και διάφορες εξωγενείς παράμετροι.
  6. Εμφάνισα κονδυλώματα και ο ουρολόγος μου τα αφαίρεσε. Έχει νόημα να κάνω το εμβόλιο τώρα που είμαι ήδη μολυσμένος;
    Ναι. Έχει βρεθεί ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η πιθανότητα να ξαναπαρουσιαστούν (επαναλοίμωξη). Σε χώρες που εφαρμόστηκε ο εμβολιασμός μαζικά, όπως η Αυστραλία, τα κονδυλώματα είναι πλέον πάθηση υπό εξαφάνιση.
  7. Πρέπει το εμβόλιο να το κάνουν και οι άνδρες;
    Ναι, φυσικά. Δυστυχώς στην παρούσα κατάσταση δεν καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία για ανδρική χορήγηση και είναι σχετικά ακριβό.
  8. Έκανα το εμβόλιο. Πόσο προφυλαγμένος είμαι;
    Με τα σημερινά δεδομένα η προστασία υπολογίζεται για περίπου 9 χρόνια απο τον εμβολιασμό.
  9. Πόσο προφυλάσσει το προφυλακτικό;
    Μειώνει πολύ τις πιθανότητες. Ωστόσο, οι εκτεθειμένες περιοχές όπως το όσχεο (το δέρμα των όρχεων), το εφήβαιο (το τριχωτό τρίγωνο γύρω απο το πέος), το περίνεο (η περιοχή μεταξύ όρχεων και πρωκτού) και ο πρωκτός συνεχίζουν να κινδυνεύουν!
  10. Ο ιός κολλάει μόνο με σεξουαλική επαφή;
    Συνήθως ναι, αλλά όχι 100%. Έχει βρεθεί και σε γάντια, εργαλεία, σε ρούχα κλπ. Έχει επίσης συζητηθεί αλλά δεν έχει αποδειχθεί η μετάδοση με το φίλημα.
  11. Πήγε η γυναίκα μου στο γυναικολόγο και με το Παπ τεστ βρέθηκε ότι πάσχει από τον ιό των κονδυλωμάτων. Τί πρέπει να κάνουμε τώρα;
    Καλό θα είναι να ακολουθήσει προσδιορισμός (τυποποίηση) με DNA τεστ ώστε να ξέρουμε αν η λοίμωξη σχετίζεται με τους τύπους των ιών που έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα ογκογένεσης. Ο άνδρας δεν χρειάζεται να υποβληθεί σε εξετάσεις παρά μόνο σε κλινική εξέταση από τον ουρολόγο.
  12. Ως ζεύγος είμαστε φορείς του ιού και έχουμε υποβληθεί και σε καυτηριασμούς – κρυοπηξίες στο παρελθόν. Θέλουμε να κάνουμε παιδί. Τι μας συμβουλεύετε;
    Δεν πρέπει να προκληθεί ανησυχία! Κανένας κίνδυνος. Δεν χρειάζεται μεσοδιάστημα αποχής για να υποχωρήσει η λοίμωξη από τον ιό. Δεν υπάρχει λόγος για καισαρική τομή αν η έγκυος είναι θετική στον ιό, και η τυχόν εγκυμοσύνη θα εξελιχθεί φυσιολογικά.
  13. Έχω κολλήσει τον ιό HPV και έχω κάνει την θεραπεία που μου πρότεινε ο ουρολόγος μου. Έχει επηρεαστεί η γονιμοποιητική μου ικανότητα;
    Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα δεν έχει επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο. Άρα η απάντηση είναι ΟΧΙ.
  14. Ο ουρολόγος μου αφαίρεσε μερικά κονδυλώματα από τα γεννητικά μου όργανα. Αυτό σημαίνει ότι σε μερικά χρόνια σε εκείνες τις περιοχές θα εμφανίσω καρκίνο;
    Όχι. Οι τύποι του ιού που προκαλούν εμφανή κονδυλώματα δεν σχετίζονται με την εμφάνιση καρκινικών βλαβών. Οι τύποι του ιού που σχετίζονται με καρκίνο είναι εντελώς άλλοι από τους τύπους των κονδυλωμάτων!

HPV εμβόλια και καρκίνος της μήτρας

Η πιστοποίηση του γεγονότος ότι υπάρχει αναμφισβήτητη αιτιολογική σχέση μεταξύ μόλυνσης της γεννητικής περιοχής της γυναίκας από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus – HPV) και εμφάνισης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας έδωσε την τελική ώθηση στις προσπάθειες σχετικά με την δημιουργία ενός εμβολίου εναντίον του ιού αυτού, όπως συνέβη άλλωστε και με την δημιουργία εμβολίων και εναντίον άλλων νοσημάτων ιογενούς αιτιολογίας.

Το ιδιαίτερο γεγονός στην περίπτωση του εμβολίου εναντίον του HPV είναι το ότι αυτό αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο εμβόλιο εναντίον μιας κακοήθους νόσου.

Η αδυναμία επίτευξης ή διατήρησης αρκετά σκληρής στύσης ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς η συνουσία ονομάζεται στυτική δυσλειτουργία. Η πάθηση αφορά στο 20% των ανδρών σε κάποια φάση της ζωής τους. Τα αίτια μπορεί να είναι ψυχογενή, πολύ συχνά όμως η κατάσταση είναι οργανικής αιτιολογίας. Σε κάθε περίπτωση, η βοήθεια του ουρολόγου είναι ουσιαστική και, ευτυχώς σήμερα, όλο και πιο πολλοί προσέρχονται στον ιατρό για βοήθεια. Οι σύγχρονες θεραπείες είναι πολύ αποτελεσματικές σε κάθε ηλικία!

Περισσότερα...

testicularXρόνιο ορχικό άλγος είναι ο πόνος του ενός ή και των δύο όρχεων που διαρκεί περισσότερους από 3 μήνες, έχει χαρακτήρα συνεχούς ή διαλείπουσας ενόχλησης και συνήθως επηρεάζει σημαντικά τις καθημερινές δραστηριότητες του ασθενούς αλλά μπορεί να προκαλεί και έντονο στρες και αγωνία.

Αποτελεί πολύ συχνή αιτία επίσκεψης στον ουρολόγο, αφορά όλες τις ηλικίες σε κάποιο βαθμό, αλλά συνηθέστερα τους άνδρες από 18-50 ετών.

Ποια είναι τα αίτια του χρονίου ορχικού άλγους;

Τα συχνότερα αίτια είναι οι φλεγμονές (ορχεοεπιδιδυμίτιδες), η κιρσοκήλη (ανεπάρκεια της σπερματικής φλέβας), η υδροκήλη (συλλογή υγρού γύρω από τους όρχεις), οι κύστες των όρχεων ή των επιδιδυμίδων, η βουβωνοκήλη (πρόπτωση ενδοκοιλιακών σπλάχνων στον βουβωνικό πόρο) και τα νεοπλάσματα των όρχεων. Ενίοτε δε, το άλγος μπορεί να οφείλεται σε αντανάκλαση από λίθους του ουρητήρος ή από χρονία προστατίτιδα.

Τι πρέπει να κάνω όταν πονούν οι όρχεις μου;

Η διάγνωση θα βασιστεί αρχικά στη λήψη ενός καλού ιστορικού από τον ουρολόγο, στην κλινική εξέταση, δηλαδή την προσεκτική ψηλάφηση των όρχεων, αλλά πολύ σπουδαίο ρόλο έχει η διενέργεια υπερηχογραφήματος (triplex) οσχέου, που συνήθως διενεργείται αμέσως μετά την ψηλάφηση, ώστε να υπάρχει πλήρης εικόνα της περιοχής.

Segmental testicular infarction 112914968

Σπανιότερα, μπορεί να χρειαστεί μαγνητική τομογραφία και διενέργεια κάποιων συμπληρωματικών εξετάσεων αίματος.

Με αυτόν τον τρόπο πιθανώς να προλάβουμε την υπογονιμότητα, όπως πχ σε περίπτωση κιρσοκήλης, αλλά και να σωθούμε από ενδεχόμενο καρκίνο του όρχεως.

Αρκετές φορές, όμως, οι ανωτέρω παθήσεις δεν εκδηλώνονται με ανάλογη συμπτωματολογία και γι'αυτό προτείνεται από πολλούς ειδικούς προληπτικός ετήσιος έλεγχος με μια απλή εξέταση από τον ουρολόγο.

Πάντως, εάν παρατηρήσουμε κάποια αλλαγή στο μέγεθος ή τη σύσταση των όρχεων (π.χ. σκληρία) ή ψηλαφήσουμε μόνοι μας κάποιο μόρφωμα πρέπει να αποταθούμε οπωσδήποτε στον ουρολόγο.

Η αντιμετώπιση της χρονίας ορχεοδυνίας εξαρτάται από το υποκείμενο αίτιο.

ΦΙΜΩΣΗ – ΠΕΡΙΤΟΜΗ

 

Τι είναι η φίμωση του πέους;
Φίμωση είναι η στένωση του στομίου της ακροποσθίας (του δέρματος που καλύπτει τη βάλανο, δηλαδή την κεφαλή του πέους), με συνέπεια την αδυναμία αποκάλυψης της βαλάνου κατά την προσπάθεια έλξης της ακροποσθίας προς τη βάση του πέους.

 

phimosis 1

                                                                           

Τι προκαλεί τη φίμωση του πέους;
Φυσιολογικά η ακροποσθία είναι ελαστική ώστε να επιτρέπεται με ευχέρεια η κίνηση του δέρματος κατά την πλήρη στύση.
Αυτό πρέπει να είναι εφικτό έως την ηλικία του δεύτερου ή τρίτου έτους της ζωής.
Η φίμωση είναι είτε συγγενής (από τη γέννηση και παρέμεινε έτσι παρά την ανάπτυξη του παιδιού), είτε επίκτητη (εμφανίζεται κάποια στιγμή στη ζωή).
Παθήσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη φίμωσης είναι:
• Χρόνιες φλεγμονές στη βάλανο και στην ακροποσθία (βαλανοποσθίτιδα) και κυρίως μυκητιάσεις που δεν αντιμετωπίζονται σωστά.
• Ο σακχαρώδης διαβήτης ο οποίος αποτελεί κύριο προδιαθεσικό παράγοντα για τη δημιουργία φλεγμονών στην περιοχή και κατ΄ επέκταση φίμωσης.
Τραυματισμός κατά τη σεξουαλική πράξη.

Πως δημιουργείται η φίμωση;
Οι χρόνιες φλεγμονές και οι τραυματισμοί ακολουθούνται από έντονη επουλωτική δραστηριότητα η οποία καταλήγει σε δημιουργία ουλώδους δακτυλίου, αφού το δέρμα της περιοχής δεν επανέρχεται πλήρως και χάνει σταδιακά την ελαστικότητά του μέχρι την πλήρη σύγκλειση.
Τι μπορεί να προκαλέσει η φίμωση;
• Υποτροπιάζουσες φλεγμονές της βαλάνου και της ακροποσθίας
• Πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή
• Επώδυνη στύση που μπορεί να έχει ως συνέπεια την απώλεια της στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
• Τέλεια απόφραξη της βαλάνου που μπορεί να έχει ως συνέπεια ακόμα και την αδυναμία ούρησης
• Πρόωρη εκσπερμάτιση, λόγω του ότι η περιοχή γίνεται πολύ ευαίσθητη
• Παραφίμωση (Είναι μια σοβαρή και επείγουσα κατάσταση η οποία οφείλεται στην παραμονή επί ώρες της ακροποσθίας τραβηγμένης προς τα πίσω. Το στενό στόμιο δημιουργεί μια δακτυλιοειδή περίσφιξη στο πέος το οποίο εμποδίζει τη φυσιολογική κυκλοφορία του αίματος. Αν αυτό παραμείνει για αρκετό χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει ισχαιμία και νέκρωσης της περιοχής. Η παραφίμωση πρέπει να αντιμετωπίζεται επειγόντως από ουρολόγο).
• Ανάπτυξη καρκίνου πέους, μακροπρόθεσμα εφ' όσον δεν αντιμετωπιστεί για πολλά χρόνια (σπάνια)

Ποια είναι η αντιμετώπιση της φίμωσης;
Η θεραπεία μπορεί να είναι είτε συντηρητική, είτε χειρουργική.
Συντηρητική θεραπεία. Όταν η φίμωση είναι σε αρχικό στάδιο και οφείλεται σε κάποια δερματολογική πάθηση ή φλεγμονή της περιοχής, η χρήση κάποιων αλοιφών που θα σας συστήσει ο γιατρός σας μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα. Όταν όμως το δέρμα της ακροποσθίας έχει χάσει την ελαστικότητα του και έχει γίνει ουλώδες τα φάρμακα δεν μπορούν να βοηθήσουν και θα σας συστηθεί η χειρουργική αντιμετώπιση.
Χειρουργική αντιμετώπιση. Η περιτομή είναι η επέμβαση που εφαρμόζεται στην πλειοψηφία των ασθενών με φίμωση. Αφαιρείται το ουλώδες τμήμα δέρματος και ακολουθεί η πλαστική συρραφή της ακροποσθίας. Συνήθως, γίνεται με τοπική αναισθησία και ο ασθενής εξέρχεται αμέσως μετά από το νοσοκομείο. Υπάρχουν κάποιες παραλλαγές στην τεχνική, οι οποίες έχουν κυρίως να κάνουν με την έκταση του δέρματος που θα αφαιρεθεί και την εμπειρία του χειρουργού σας.

                                                             circumcision

 

 

Τι είναι η υδροκήλη;

hydrocele1Ο όρχις βρίσκεται μέσα στο όσχεο (ο σάκος δηλαδή που εμπεριέχει τους 2 όρχεις) και περιβάλλεται από μία ελάχιστη ποσότητα υγρού. Φυσιολογικά, αυτό παράγεται και επαναρροφάται συνεχώς, ώστε να μένει σταθερή η ποσότητά του. Σε κάποιες περιπτώσεις, το υγρό αυτό αυξάνεται, με αποτέλεσμα να υπάρχει διόγκωση στο όσχεο. Η συλλογή αυτή υγρού γύρω από τον όρχι ονομάζεται υδροκήλη και συνήθως εμφανίζεται μόνο στον έναν όρχι. Η εμφάνιση υδροκήλης είναι πολύ συχνή στα νεογνά, και μάλιστα στον πρώτο χρόνο ζωής. Μπορεί, όμως, να εμφανιστεί και στα μεγαλύτερα αγόρια, καθώς και στους άντρες.

Ποια είναι τα συμπτώματα της υδροκήλης;

Συνήθως, η μόνη ένδειξη της υδροκήλης είναι μία ανώδυνη διόγκωση του ενός ή και των δύο όρχεων. Στους ενήλικες, αν πάρει μεγάλες διαστάσεις, δημιουργεί ένα αίσθημα δυσφορίας από το μεγάλο βάρος του όρχι. Πάντως, αν έχετε οποιαδήποτε διόγκωση στο όσχεο, θα πρέπει να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.

Ποια είναι τα αίτια δημιουργίας της υδροκήλης;

Στα αγοράκια, η υδροκήλη μπορεί να σχηματιστεί κατά την ενδομήτρια ζωή. Οι όρχεις αρχικά είναι μέσα στην κοιλιά και σταδιακά κατέρχονται στο όσχεο, μαζί με ένα σάκο που τους περιβάλλει και ο οποίος περιέχει κάποια ποσότητα υγρού. Το στόμιο του σάκου προς την κοιλιά φυσιολογικά κάποια στιγμή κλείνει, και το υγρό απορροφάται στο πρώτο έτος της ζωής. Σε κάποιες περιπτώσεις, αυτό δεν συμβαίνει, και το υγρό παραμένει στον χώρο μεταξύ οσχέου και όρχεως. Στους ενήλικες, υδροκήλη μπορεί να αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα κάποιας φλεγμονής ή τραυματισμού του όρχεως, καθώς και ύστερα από χειρουργείο για κιρσοκήλη.

Τι επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει η υδροκήλη;

Συνήθως, η υδροκήλη είναι εντελώς ακίνδυνη και, εφόσον δεν πάρει σημαντικές διαστάσεις, δεν επηρεάζει τη γονιμότητα. Ωστόσο, θα πρέπει να αποκλειστεί ότι δεν προκλήθηκε από κάποια πιο σοβαρή πάθηση, όπως φλεγμονή ή καρκίνος των όρχεων.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Το ιστορικό και η κλινική εξέταση από τον γιατρό σας, στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκούν, για να τεθεί η διάγνωση της υδροκήλης. Επίσης, ο Ουρολόγος κατά την κλινική εξέταση, με την τοποθέτηση ενός μικρού φακού στο όσχεο, μπορεί να διαπιστώσει ότι πρόκειται για υγρό και όχι για κάποια άλλη πάθηση.

Το υπερηχογράφημα οσχέου θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση και θα αποκλείσει άλλες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση του οσχέου.

hydroceleUs1  hydroceleUs

Ποια είναι η θεραπεία της υδροκήλης;

Η υδροκήλη απαιτεί θεραπεία, μόνο αν είναι αρκετά μεγάλη και προκαλεί δυσφορία, και γίνεται χειρουργικά. Η ανάρρωση είναι γρήγορη, και ο ασθενής εξέρχεται την επόμενη μέρα από το νοσοκομείο.

Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού με βελόνα –μία παρέμβαση που γίνεται στο ιατρείο–, σε άτομα υψηλού διεγχειρητικού κινδύνου (π.χ. ασθενείς με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα ή σε αντιπηκτική αγωγή που απαγορεύεται να διακοπεί). Τα ποσοστά επανεμφάνισης της υδροκήλης μετά την αναρρόφηςη όμως είναι μεγάλα.

Για τα βρέφη συστήνεται απλή παρακολούθηση, γιατί συνήθως η υδροκήλη εξαφανίζεται μέσα στον πρώτο χρόνο ζωής.

Ο καρκίνος του πέους είναι μία σπάνια κακοήθης πάθηση, με συχνότητα 0,1-0,9 περιστατικά ανά 100.000 άντρες στις δυτικές κοινωνίες. Αντιθέτως, υπάρχουν χώρες στην Αφρική, Ασία και Νότιο Αμερική, όπου ο καρκίνος του πέους αποτελεί σε συχνότητα έως και το 20% όλων των καρκίνων στον άντρα. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι στις χώρες αυτές οι συνθήκες της τοπικής υγιεινής είναι πολύ φτωχές ή ανύπαρκτες.

Τι προκαλεί τον καρκίνο του πέους;

Σήμερα, πιστεύεται ότι σημαντικότερος αιτιολογικός παράγοντας για τον καρκίνο του πέους είναι ο χρόνιος ερεθισμός από το σμήγμα που παράγεται φυσιολογικά στην περιοχή. Η πιθανότητα αυξάνεται, όταν συνυπάρχει φίμωση που δεν επιτρέπει την απομάκρυνση του ή αν δεν εφαρμόζονται οι κανόνες τοπικής υγιεινής. Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) έχει συνδεθεί, επίσης, με την ανάπτυξη καρκίνου του πέους και ειδικά οι υποτύποι 16 και 18, οι οποίοι προκαλούν καρκίνο και στον τράχηλο της μήτρας. To κάπνισμα είναι ένας επιβαρυντικός παράγοντας που σχετίζεται με τον καρκίνο του πέους.

Πώς γίνεται η διάγνωση του καρκίνου του πέους;

Συνήθως, ο ασθενής θα παρατηρήσει κάποια ανώδυνη βλάβη στο πέος, η οποία μπορεί να είναι σαν έλκος ή σαν κουνουπίδι (“εξόγκωμα”) και η οποία δεν επουλώνεται. Σε παραμελημένες περιπτώσεις, όπως σε ηλικιωμένους, η βλάβη μπορεί να είναι πολύ εκτεταμένη. Η βλάβη μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του πέους αλλά με μεγαλύτερη συχνότητα στη βάλανο και στην ακροποσθία (δηλαδή στο τελικό τμήμα του πέους). Επίσης, ο ασθενής μπορεί να έχει κνησμό, αίσθημα καύσου ή αιμορραγία στην περιοχή της βλάβης. Στα αρχικά στάδια, δεν υπάρχει πόνος, με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς, επειδή ντρέπονται, να μη ζητάνε ιατρική βοήθεια.

Ο ιατρός, με την κλινική εξέταση του ασθενούς, θα κρίνει εάν η βλάβη είναι ύποπτη, και σε αυτήν την περίπτωση θα τον υποβάλει με τοπική αναισθησία σε βιοψία της βλάβης, θα στείλει δηλαδή ένα μικρό τεμάχιο στον παθολογοανατόμο ώστε να το εξετάσει μικροσκοπικά για οριστική διάγνωση.

Χρειάζονται επιπλέον εξετάσεις - Σταδιοποίηση;

Ο καρκίνος του πέους μπορεί να δώσει μεταστάσεις στους λεμφαδένες της βουβωνικής χώρας και της πυέλου και σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ, τα οστά, τους πνεύμονες και τον εγκέφαλο.

Ο ιατρός για να διαπιστώσει το στάδιο της νόσου., θα ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις όπως:

  • υπερηχογράφημα οσχέου,
  • αξονική τομογραφία κοιλίας-πυέλου,
  • μαγνητική τομογραφία κοιλίας-πυέλου,
  • σπινθηρογράφημα οστών

kakrinosPeousgreek p2

Ποια η αντιμετώπιση του καρκίνου του πέους;

Η έγκαιρη διάγνωση είναι πολύ σημαντική για τη θεραπεία του καρκίνου του πέους. Όταν η βλάβη είναι μικρή, το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπισθεί με laser-εκτομή ή κρυοπηξία με ελάχιστες παρενέργειες. Σε μεγαλύτερες βλάβες, θα χρειαστεί να γίνει τοπική χειρουργική αφαίρεσή τους, με προσπάθεια διατήρησης κάποιου ικανοποιητικού κολοβώματος πέους. Ίσως, δηλαδή, χρειαστεί να γίνει αφαίρεση τμήματος ή και ολόκληρου του πέους (μερική ή ολική πεεκτομή, ανάλογα με το στάδιο της νόσου) και παράλληλα αφαίρεση λεμφαδένων από τη βουβωνική χώρα ή και την πύελο. Η επέμβαση μπορεί να συνδυαστεί με ακτινοβολία και χημειοθεραπεία για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου.

Στην μερική πεεκτομή συνήθως αφαιρείται η βάλανος και ίσως ένα τμήμα από το σώμα του πέους. Γίνεται προσπάθεια να διατηρηθεί τμήμα του πέους ώστε ο ασθενής να μπορεί να ουρεί σε όρθια θέση και σε κάποιες περιπτώσεις να έχει σεξουαλική επαφή. Η ολική πεεκτομή γίνεται σε πιο εκτεταμένους όγκους. Αφαιρείται όλο το σώμα του πέους και για την αντιμετώπιση του θέματος της ούρησης γίνεται ένα στόμιο της ουρήθρας στο δέρμα του περινέου (περινεοστομία). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η ούρηση να γίνεται σε καθιστή θέση. Η επέμβαση αυτή γίνεται σε ασθενείς που το στάδιο της νόσου δεν τους επιτρέπει να αντιμετωπιστούν με πιο συντηρητικές θεραπείες ώστε να διατηρηθεί το πέος.

Ανάλογα με τον αποτέλεσμα της βιοψίας θα σας προταθεί αν πρέπει να υποβληθείτε σε κάποια συμπληρωματική θεραπεία.

Σε κάποιες περιπτώσεις, αντί της αφαίρεσης τμήματος του πέους μπορεί να εφαρμοστεί η εξωτερική ακτινοβολία.

Πρόγνωση

Εξαρτάται από την παρουσία ή όχι μεταστάσεων στους λεμφαδένες. Όταν η διάγνωση είναι έγκαιρη και οι λεμφαδένες δεν έχουν προσβληθεί, η 5ετής επιβίωση κυμαίνεται από 65%-90%. Όταν όμως οι λεμφαδένες έχουν προσβληθεί, η 5ετής επιβίωση είναι μικρή.

Παρακολούθηση

Πρέπει να είναι πολύ προσεκτική και συχνή, επειδή υπάρχει κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου είτε τοπικά είτε σε απομακρυσμένες θέσεις. Ο ιατρός θα σας ενημερώσει για το ακριβές πρόγραμμα παρακολούθησης, όπως ανάλογο υπάρχει σε κάθε ογκολογική οντότητα.

Πρόληψη του καρκίνου του πέους

Ο καρκίνος του πέους είναι εύκολα διαγνώσιμος, αφού ξεκινά με κάποια βλάβη στο πέος και κυρίως στη βάλανο (το μπροστινό τμήμα του πέους που αποκαλύπτεται, εάν τραβήξουμε το δέρμα που λέγεται πόσθη). Είναι ένας καρκίνος που μπορεί να προληφθεί σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, αφού η καλή υγιεινή του πέους περιορίζει σημαντικά την εμφάνισή του. Για να περιορίσετε τον κίνδυνο, λοιπόν, προτείνονται τα παρακάτω:

Καθημερινή υγιεινή-καθαριότητα με σαπούνι (όχι αντισηπτικών) είναι το σημαντικότερο βήμα πρόληψης. Εξαιρετικά σημαντικό, όπως αναφέρθηκε, είναι να τραβάμε το δέρμα και να αποκαλύπτεται η βάλανος. Εκεί συγκεντρώνεται το σμήγμα, ένα λευκωπό έκκριμα που μαζεύεται κάτω από την ακροποσθία, και μπορεί να περιέχει καρκινογόνες ουσίες. Αυτά βέβαια ισχύουν, αν δεν έχετε κάνει περιτομή (στην περιτομή αφαιρείται το δέρμα που καλύπτει την βάλανο). Αν έχετε φίμωση, δηλαδή το δέρμα μπροστά από το πέος έχει κλείσει ή δεν ανοίγει επαρκώς, τότε ζητήστε άμεσα συμβουλή από τον ουρολόγο σας για την πιθανότητα να χρειάζεστε περιτομή.

Μειώστε τον κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Τα στελέχη 16 και 18 –όχι αυτά από τα οποία εμφανίζονται τα κονδυλώματα– σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πέους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στις Η.Π.Α. έχει ήδη συσταθεί ο εμβολιασμός των αγοριών 11-21 ετών με το εμβόλιο κατά των ανθρώπινων θηλωμάτων, το γνωστό πλέον εμβόλιο που προλαμβάνει τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες. Η χρήση προφυλακτικού και ο περιορισμός των σεξουαλικών συντρόφων μπορεί να σας προστατεύσει από τη μόλυνση.

Αποφύγετε ή διακόψτε το κάπνισμα. Το κάπνισμα μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη του καρκίνου του πέους, ειδικά στους άντρες, οι οποίοι έχουν μολυνθεί με τον ιό HPV.

Η κιρσοκήλη, η διεύρυνση των σπερματικών φλεβών του αριστερού, συνήθως, όρχεως αποτελεί τη συχνότερη αιτία υπογονιμότητας στον άνδρα. Παράλληλα, ατροφία των όρχεων ή πόνος στην περιοχή είναι δυνατόν να προκαλείται από την κιρσοκήλη. Η κιρσοκήλη διορθώνεται χειρουργικά με μεγάλη επιτυχία  και η επιστροφή στις δραστηριότητες είναι ταχεία, ενώ σε μεγάλο ποσοστό επιτυγχάνεται η διόρθωση της ποιότητας του σπέρματος και επιτυχής σύλληψη.

Περισσότερα...

Ο καρκίνος του νεφρού αποτελεί την τρίτη συχνότερη κακοήθεια του ουροποιητικού συστήματος, ενώ εκπροσωπεί το 2-3% όλων των καρκίνων. Εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες, συνηθέστερα στην έκτη και έβδομη δεκαετία της ζωής (50-70 έτη της ηλικίας). Τις τελευταίες 2 δεκαετίες έχει παρατηρηθεί αύξησή του κατά 2% και αυτό αντικατοπτρίζει πιθανότατα τη συχνή ανάδειξή του σε τυχαίο απεικονιστικό έλεγχο (πχ υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία).

Η συχνότερη μορφή του είναι το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα. Προέρχεται από τα κύτταρα των νεφρικών σωληναρίων, δηλαδή το λειτουργικό μέρος του νεφρού, όπου φιλτράρεται το αίμα και παράγονται τα ούρα.

Kidney2
kidneycancer

Όπως με τα περισσότερα είδη καρκίνου, η πρώιμη διάγνωση και αντιμετώπιση είναι μείζονος σημασίας αφού τότε η ίαση αγγίζει πολύ υψηλά ποσοστά.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

Τα αίτια του καρκίνου του νεφρού δεν είναι γνωστά. Από μελέτες που έχουν γίνει, φαίνεται ότι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα να δημιουργηθεί ο καρκίνος του νεφρού είναι:

  • smoking getty
    κάπνισμα

    Οι καπνιστές διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του νεφρού συγκριτικά με τους μη καπνιστές. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνει ανάλογα με τον αριθμό των τσιγάρων και το χρονικό διάστημα όπου καπνίζει κάποιος. Ο κίνδυνος μειώνεται με τη διακοπή του καπνίσματος αλλά χρειάζονται πολλά χρόνια ώστε να επανέλθει στα επίπεδα κινδύνου των μη-καπνιστών.

  • Obesity3
    παχυσαρκία

    Η παχυσαρκία αυξάνει επίσης τον κίνδυνο καρκίνου του νεφρού, περισσότερο στον γυναικείο πληθυσμό. Σύμφωνα με μελέτες, 2 στους 10 παχύσαρκους θα εμφανίσουν καρκίνο νεφρού, πιθανώς λόγω σχετικών ορμονικών διαταραχών που ευνοούν την ανάπτυξη καρκίνου.

  • hypertension1.gif
    αυξημένη αρτηριακή πίεση

    Η μη ελεγχόμενη υπέρταση έχει συσχετιστεί σε αρκετές μελέτες με την εμφάνιση καρκίνου του νεφρού.

  • cheatatarian giant burger
    διατροφή

    Η υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος, ζωικού λίπους και τηγανητών αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του νεφρού. Από την άλλη πλευρά, η συχνή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών έχει προστατευτική δράση.

  • οικογενειακό ιστορικό

    Τα άτομα που έχουν ένα μέλος της οικογένειας με καρκίνο του νεφρού αντιμετωπίζουν ελαφρά αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος μεταξύ των αδερφών. Δεν είναι γνωστό εάν αυτή η οικογενειακή προδιάθεση οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες, στην έκθεση σε παρόμοιους περιβαλλοντικούς παράγοντες ή σε συνδυασμό αυτών.

  • γενετικοί και κληρονομικοί παράγοντες

    Ορισμένοι άνθρωποι έχουν μία κληρονομική τάση να αναπτύσσουν συγκεκριμένες μορφές καρκίνων. Πιθανόν το DNA που κληρονόμησαν από τους γονείς τους να έχει υποστεί ορισμένες αλλαγές, μεταλλάξεις που προδιαθέτουν στην εμφάνιση αυτών των μορφών καρκίνου. Είναι σημαντικό οι ασθενείς που έχουν κληρονομικά αίτια εμφάνισης καρκίνου του νεφρού να υποβάλλονται σε τακτικότερο ιατρικό έλεγχο και μάλιστα με προγραμματισμένες απεικονιστικές εξετάσεις (αξονικές τομογραφίες).

    Άνθρωποι με τις παρακάτω καταστάσεις έχουν υψηλότερο κίνδυνο προσβολής από καρκίνο του νεφρού, αν και αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού αριθμού των περιπτώσεων με καρκίνο νεφρού:

    • Νόσος του von Hippel-Lindau

      Προκαλείται από μετάλλαξη στο γονίδιο VHL. Οι άνθρωποι που προσβάλλονται από αυτήν την νόσο αναπτύσσουν διάφορα είδη όγκων και κύστεων σε διαφορετικά μέρη του σώματος. Έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του νεφρού ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία. Έχουν επίσης καλοήθεις όγκους στα μάτια, εγκέφαλο, νωτιαίο μυελό, πάγκρεας και επινεφρίδια (φαιοχρωμοκύττωμα).

    • Κληρονομικό θηλώδες νεφροκυτταρικό καρκίνωμα

      Προκαλείται από αλλαγές στο γονίδιο ΜΕΤ. Παρατηρείται προσβολή από ένα η περισσότερα θηλώδη καρκινώματα στο νεφρό αλλά πολλοί εξ αυτών εμφανίζουν όγκους και σ' άλλα όργανα του σώματος.

    Άλλες τέτοιες κληρονομικές μορφές καρκίνου του νεφρού που συνδέονται με συγκεκριμένες μεταλλάξεις γονιδίων είναι το σύνδρομο Birt-Hogg-Dube, η οζώδης σκλήρυνση, το κληρονομικό ογκοκύττωμα και η κληρονομική λειομυομάτωση.

  • χρονία νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση

    Ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση λόγω νεφρικής ανεπάρκειας για πολλά χρόνια έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου νεφρού.

  • το ανδρικό φύλο

    Ο καρκίνος του νεφρού απαντάται 2 φορές συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Οι άνδρες είναι πιθανότερα σε σχέση με τις γυναίκες βαρύτεροι καπνιστές και εκτίθενται συχνότερα σε χημικούς καρκινογόνους παράγοντες στο περιβάλλον εργασίας τους.

  • επαγγελματική έκθεση

    στον αμίαντο, στο κάδμιο, στην υψικάμινο και στους φούρνους που χρησιμοποιούνται στην βιομηχανία σιδήρου/ατσαλιού καθώς και η έκθεση στον χώρο εργασίας σε ορισμένα εντομοκτόνα, στην βενζίνη και σε οργανικούς διαλύτες, ιδιαίτερα στο τριχλωροαιθυλαίνιο.

Θα πρέπει, πάντως, να ξέρετε ότι πολλοί άνθρωποι που αναπτύσσουν καρκίνο του νεφρού δεν έχουν κανέναν από τους παράγοντες κινδύνου που αναφέρθηκαν.

Επίσης, πολλοί άνθρωποι που έχουν αυτούς τους παράγοντες δεν θα αναπτύξουν ποτέ τη νόσο.

Πολύ σημαντικό είναι ότι πολλοί απ’ τους παράγοντες κινδύνου είναι τροποποιήσιμοι, δηλαδή με αλλαγή του τρόπου ζωής (διακοπή καπνίσματος, διόρθωση και έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, αδυνάτισμα) μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου νεφρού μακροπρόθεσμα.

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του νεφρού;

Στα αρχικά στάδια, δυστυχώς, σπάνια υπάρχουν συμπτώματα, και αυτά μπορεί να μην εκτιμηθούν, όπως ένα επεισόδιο αιματουρίας ή ένα αίσθημα βάρους δεξιά ή αριστερά από τη μέση. Όσο ο όγκος αυξάνεται σε διαστάσεις και ανάλογα με τη θέση του μέσα στο νεφρό ενδεχομένως να προκαλέσει συμπτώματα:

  • Αιματουρία (παρουσία αίματος στα ούρα, το οποίο είναι είτε ορατό με το μάτι ή ανιχνεύεται στο εργαστήριο).
  • Ο πόνος στα πλευρά στην περιοχή των νεφρών που δεν υποχωρεί.
  • Ψηλαφητή μάζα στην κοιλιά.
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους.
  • Αδυναμία, καταβολή και πυρετός που δεν μπορούν να αποδοθούν σε άλλη αιτία.

Τα παραπάνω συμπτώματα μπορούν να οφείλονται και σε πολλά άλλα αίτια εκτός από τον καρκίνο του νεφρού.

Αν έχετε κάποιο από αυτά, θα πρέπει να ενημερώσετε τον γιατρό σας, έτσι ώστε οποιοδήποτε πρόβλημα να μπορεί να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Η κλασσική τριάδα ψηλαφητής μάζας με πόνο και αιματουρία συναντάται μόνο στο 10-15% των πασχόντων κατά τη διάγνωση.

Εάν ο καρκίνος επεκταθεί και κάνει μεταστάσεις σ' απομακρυσμένα όργανα τα συμπτώματα που προκαλεί εξαρτώνται από το είδος των οργάνων που προσβλήθηκαν:

  • Δύσπνοια ή βήχας με αιμόπτυση μπορεί να παρουσιασθούν σε περίπτωση μετάστασης στους πνεύμονες
  • Πόνος στα οστά ή παθολογικά κατάγματα σε περίπτωση μετάστασης στα οστά
  • Νευρολογικά συμπτώματα σε περίπτωση μετάστασης στον εγκέφαλο

Σε μερικές περιπτώσεις ο καρκίνος του νεφρού σχετίζεται με καταστάσεις που ονομάζονται παρανεοπλασματικά σύνδρομα. Αυτά τα σύνδρομα συμβαίνουν στο 10-40% των ασθενών με καρκίνο του νεφρού και εμφανίζονται σ' οποιοδήποτε στάδιο, περιλαμβάνοντας ακόμα και μικρούς σε μέγεθος καρκίνους που είναι εντοπισμένοι στο νεφρό. Συνήθως οφείλονται στην παραγωγή διαφόρων ουσιών από τα καρκινικά κύτταρα. Συμπτώματα από παρανεοπλσματικά σύνδρομα είναι: πυρετός, απώλεια βάρους, εφιδρώσεις, αίσθημα κοπώσεως, αρτηριακή υπέρταση, αύξηση του αιματοκρίτη ή του ασβεστίου στο αίμα, δυσλειτουργία του ήπατος, γαλακτόρροια κλπ. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα παρανεοπλασματικά σύνδρομα βελτιώνονται ή και εξαφανίζονται τελείως μετά την αφαίρεση του καρκίνου.

Πώς γίνεται η διάγνωση του καρκίνου του νεφρού;

Σήμερα, οι περισσότεροι όγκοι του νεφρού βρίσκονται σε τυχαίο απεικονιστικό έλεγχο που διενεργείται για άλλο σκοπό, δηλαδή υπερηχογράφημα, αξονική ή μαγνητική τομογραφία.

Ενδεχομένως όμως κάποιο από τα προαναφερθέντα συμπτώματα και μετά την κλινική εξέταση να οδηγήσει τον ιατρό σας να ζητήσει κάποιες επιπλέον εργαστηριακές εξετάσεις:

  • Γενική εξέταση ούρων
    Η αιματουρία εμφανίζεται στο 40-60% των περιπτώσεων του καρκίνου.
  • Γενική αίματος
    Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) παρατηρείται αυξημένη συχνά σε ασθενείς με καρκίνο του νεφρού, ενώ η γενική αίματος μπορεί να διαγνώσει κάποια αναιμία.
  • Υπερηχογράφημα
    Είναι μία απλή, ανώδυνη και ακίνδυνη απεικονιστική εξέταση, που μπορεί να δώσει κάποιες πληροφορίες για την ύπαρξη καρκίνου στο νεφρό.
  • Αξονική τομογραφία κοιλίας και οπισθοπεριτοναϊκού χώρου
    Αποτελεί την εξέταση εκλογής για τη διάγνωση, αλλά και τη σταδιοποίηση της νόσου, δείχνει δηλαδή αν υπάρχει επέκταση στους λεμφαδένες ή σε άλλα όργανα της κοιλιάς.

    362 5784 1 PB

  • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας και οπισθοπεριτοναϊκού χώρου
    Προσφέρει ό,τι και η αξονική τομογραφία, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις πλεονεκτεί στη σταδιοποίηση της νόσου.

Αυτές οι εξετάσεις επιτρέπουν στον ιατρό να κάνει σταδιοποίηση, να διαπιστώσει δηλαδή αν ο όγκος επεκταθεί τοπικά ή έχει ξεφύγει και σε άλλα σημεία του σώματος.

  • Η αξονική τομογραφία της κοιλίας
    πιθανή επέκταση εκτός νεφρού και πιθανή προσβολή λεμφαδένων ή γειτονικών οργάνων, όπως το ήπαρ.
  • Η μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    μπορεί να μας δώσει επιπλέον πληροφορίες για τυχόν επέκταση και πιθανή διήθηση των μεγάλων αγγείων της κοιλίας από τον καρκίνο.
  • Η ακτινογραφία ή η αξονική τομογραφία θώρακος
    θα διαπιστώσουν τυχόν μεταστάσεις στον θώρακα, ενώ το σπινθηρογράφημα οστών μεταστάσεις στα οστά.

renalstaging

Ποια είναι η θεραπεία του καρκίνου του νεφρού;

Η θεραπεία που θα συστηθεί εξαρτάται από το μέγεθος του όγκου, το στάδιο της νόσου, την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενή. Οι θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν, σήμερα, είναι:

  • Η χειρουργική θεραπεία

    Θεωρείται η θεραπεία εκλογής για τον εντοπισμένο καρκίνο του νεφρού. Η επέμβαση μπορεί να αφορά στην αφαίρεση ολόκληρου του νεφρού (ριζική νεφρεκτομή) ή σε κάποιες περιπτώσεις μόνο του όγκου (μερική νεφρεκτομή).

    figure 2
    PartialNephrectomy1

    Αυτό μπορεί να γίνει είτε με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική μέθοδο είτε λαπαροσκοπικά με ή χωρίς τη βοήθεια της ρομποτικής τεχνολογίας DaVinci.

  • Η μοριακά στοχευμένη θεραπεία
    Εφαρμόζεται όλο και περισσότερο, τα τελευταία χρόνια για τον προχωρημένο καρκίνο νεφρού. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται γι' αυτήν τη θεραπεία στοχεύουν σε μοριακό επίπεδο στα καρκινικά κύτταρα και εμποδίζουν την ανάπτυξή τους. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά.
  • Η ανοσοθεραπεία
    Με τη χρήση διαφόρων φαρμάκων έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, αλλά τα ποσοστά ανταπόκρισης είναι χαμηλά.
  • Η χημειοθεραπεία
    Αν και εφαρμόζεται σε μεταστατική νόσο, δεν φαίνεται να έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Χρειάζεται παρακολούθηση μετά τη θεραπεία για καρκίνο του νεφρού;

Επειδή η νόσος μπορεί να επανεμφανιστεί, θα πρέπει να κάνετε εξετάσεις σε τακτικά χρονικά διαστήματα που θα σας συστήσει ο γιατρός σας.

Οι εξετάσεις αυτές είναι η κλινική εξέταση, οι εξετάσεις αίματος, η ακτινογραφία θώρακος, η αξονική τομογραφία και το υπερηχογράφημα.